یا دلم مشهده یا قُم،حرم معصومه
توی این شلوغیا آدم چقد آرومه
اشکای خیس آدم به داد آدم میرسن
اونجا که حتی غزل واژه ای نامفهومه
مث یه کفتریکه دور حرم میچرخه
دل من عمریه که کبوتر این بومه
کافرا،یهودیا،ارمنیا عاششقتن
دیگه تکلیف کسایی مث ما معلومه
چرا تیغ ظالما نداره آروم و قرار؟
چون غلاف تیغ شون حنجره ی مظلومه
مطمئنا اونی که نیومده پابوست
یقین از لطف خدا تو محشرم محرومه
هرکی از زیارت ضریح تو برگشته
اونقده پاکه دلش که اون ورش معلومه
تو تنها شاهد نجوای احمد (ص) با خدا بودی
تو هم سرشار نور روشن و عطر دعا بودی
شنیدی بانگ اقرا اقرا و عطر ملائک را
تو تنها محرم قدر محمد (ص) در حرا بودی
تو با آن جاه و حشمت گوشه شعب ابیطالب؟
همیشه یاور و پشت و پناه مصطفی(ص) بودی
تو رفتی و یتیمی شد دوباره قسمت آن مرد
همان مردی که تو با او همیشه پا به پا بودی
اگر تو زنده بودی در میان حلقه ي گلها
یقینا تو نگین روشن آل عبا (ع) بودی
تو باچشمان خود دیدی که محسن(ع)لای در جان داد
چه دردی را کشیده دخترت زهرا(س)کجا بودی؟
دلت می سوخت وقتی که حسن (ع) پاره جگر میشذ
یقینا آن شب خونین کنار مجتبی(ع) بودی
صدای صوت قرآن از سر سرنیزه می آمد
یقینا با رسول(ص) و جبرئیلش نینوا بودی
تو در تنگ غروب عصر عاشورا چه می کردی ؟
تو که مادر بزرگ کشتگان کربلا بودی
تو تعلیم سخن دادی به زينب(س) خطبه قراء
تو آنجا در کنار دختر شیر خدا بودی
تو در هر سجده سجاد (ع) و قال باقر (ع)و صادق(ع)
شبي در کاظمین و کربلا و سامرا بودی
تو آن انگور زهر آلوده را اول خودت خوردی
کنار تشت خون آلوده موسی الرضا (ع) بودی
تو در زندان عباسی کنار عسگرین (ع) بودی
خود تو شاهد میلاد آن مولای ما بودی