زمسو ميگذره بعدش بهاره
دلم سي نازنينم بي قراره
نه دارم حال رته شوق منه
دلم ها دو هوات صو تا ايواره
دلم بي تو گرته مث يه اير
اشاره كو دلم سيري بواره
دل هر كس اسير يه عزيزه
دلم تنگ تونه نازار گلاره
گرته بغض سنگيني گلومه
بيا كه دل هواي گريوه داره
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 1386/04/20 توسط احد چگینی
آوازهای بومی چوپان تنهایست
که سالیان سال
در سایه بیدی کهنسال
آرام خوابیده ست
و باد
در بند بند نی لبک ها
می وزد
بی هیچ