یا دلم مشهده یا قُم،حرم معصومه
توی این شلوغیا آدم چقد آرومه

اشکای خیس آدم به داد آدم میرسن
اونجا که حتی غزل واژه ای نامفهومه

مث یه کفتریکه دور حرم میچرخه
دل من عمریه که کبوتر این بومه

کافرا،یهودیا،ارمنیا عاششقتن
دیگه تکلیف کسایی مث ما معلومه

چرا تیغ ظالما  نداره آروم و قرار؟
چون غلاف تیغ شون حنجره ی مظلومه

مطمئنا اونی که نیومده پابوست
یقین از لطف خدا تو محشرم محرومه

هرکی از زیارت ضریح تو برگشته
اونقده پاکه دلش که اون ورش معلومه